Toegankelijkheid Hoge Veluwe: nieuwe drempels in 2026

DoorMartin

Toegankelijkheid Hoge Veluwe 2026: waarom het nieuwe beleid drempels opwerpt voor mensen met een beperking

Per 1 januari 2026 verandert Nationaal Park De Hoge Veluwe het toegangsbeleid voor bezoekers met een beperking. Bezoekers die afhankelijk zijn van een gehandicaptenparkeerkaart (GPK), een aangepast voertuig en een begeleider – voor velen geen keuze maar een noodzaak – moeten voortaan het volledige tarief voor zowel voertuig als begeleider betalen.

Het Park noemt dit “gelijke behandeling”, maar voor iedereen die te maken heeft met beperkte mobiliteit is duidelijk dat dit de toegankelijkheid van De Hoge Veluwe juist verslechtert.

Gelijke behandeling is geen gelijke rekening

Het Park stelt dat een uniforme regeling eerlijker is. Maar toegankelijkheid gaat niet over iedereen hetzelfde behandelen; het gaat over gelijke kansen. En die ontstaan niet door iedereen hetzelfde te laten betalen, maar door te erkennen dat sommige bezoekers extra ondersteuning nodig hebben om überhaupt deel te kunnen nemen.

Iemand zonder beperking komt zonder extra kosten binnen.
Iemand met een beperking moet betalen voor:

  • een aangepast voertuig

  • een begeleider

  • extra hulpmiddelen

Deze verschillen negeren in naam van “uniformiteit” past niet bij de principes van het VN-Verdrag Handicap of de Wgbh/cz, waar toegankelijkheid juist draait om redelijke aanpassingen en het wegnemen van drempels — óók financiële.

De GPK en de nieuwe gehandicaptenpas maken controle juist makkelijker

Het Park schrijft dat de eerdere regeling leidde tot “lastige situaties” bij de ingang. Maar de GPK is juist bedoeld als objectief, juridisch erkend hulpmiddel dat discussies voorkomt. En vanaf 2028 komt daar de nieuwe landelijke gehandicaptenpas bij, die het nog eenvoudiger maakt om rechtmatig toegang te verlenen.

De instrumenten bestaan dus al.
De keuze om ze niet te gebruiken creëert onnodige obstakels.

Toegankelijkheid gaat verder dan een open slagboom

Toegankelijkheid betekent niet alleen dat je fysiek naar binnen kunt. Het betekent dat je:

  • zonder extra financiële hindernissen kunt deelnemen

  • niet afhankelijk bent van willekeurige beoordelingen

  • met je eigen hulpmiddelen en begeleiding kunt komen

Het nieuwe toegangsbeleid van De Hoge Veluwe maakt dat juist moeilijker. Daarmee wordt de natuur minder toegankelijk voor mensen die dit het hardst nodig hebben: wie niet kan fietsen, wie niet op een Witte Fiets past, wie zonder begeleiding niet kan bewegen of medische risico’s loopt.

Zwijgen van het museum vergroot het probleem

Het Kröller-Müller Museum, gelegen in het Park, heeft geweigerd vragen te beantwoorden over wat dit beleid betekent voor de toegankelijkheid van het museum. Dat is zorgwekkend, want een museum is pas toegankelijk als bezoekers er kunnen komen zonder belemmeringen die hun beperking onevenredig raken.

Een museum dat eerder een toegankelijkheidsprijs heeft gewonnen, zou hierover duidelijkheid moeten geven. Het zwijgen maakt de situatie alleen maar onduidelijker en zorgt voor extra onzekerheid bij bezoekers met een beperking.

Een uitnodiging aan het Park: kies voor echte inclusie

Er is nog tijd. Het nieuwe beleid gaat pas in op 1 januari 2026. Dat betekent dat De Hoge Veluwe nu nog in gesprek kan gaan met:

  • ervaringsdeskundigen

  • belangenorganisaties

  • mensen met beperkte mobiliteit

  • mantelzorgers en begeleiders

Toegankelijkheid is geen kostenpost en geen administratieve last.
Het is een basisvoorwaarde om iedereen de kans te geven te genieten van één van de mooiste natuurgebieden van Nederland.

Wie natuur beheert, beheert ook verantwoordelijkheid.
En toegankelijkheid hoort daar onlosmakelijk bij.

Share

Vergelijkbare berichten