Gratis gordelroosvaccin vanaf 2027, maar niet voor iedereen.
Vanaf 2027 wil de overheid starten met een gratis gordelroosvaccinatie. Dat klinkt positief, maar er zit een harde beperking aan: het gratis aanbod wordt volgens de huidige lijn gericht op mensen van 60 jaar.
Daar wringt precies het probleem.
Want wat betekent dit voor ouderen boven de 60, voor mensen met een beperking, voor mensen met een chronische aandoening en voor anderen die medisch extra kwetsbaar zijn? Juist zij kunnen bij infecties en complicaties vaak zwaarder worden geraakt. Toch vallen zij met deze keuze buiten het gratis aanbod.
Gelijke behandeling is meer dan een rekensom
Natuurlijk mag een overheid keuzes maken als geld schaars is. Maar schaarste ontslaat de overheid niet van de plicht om zorgvuldig, objectief en eerlijk te motiveren waarom juist bepaalde groepen buiten de boot vallen.
De kernvraag is dan ook niet alleen: waarom 60 jaar?
De kernvraag is vooral: waarom krijgen mensen met grotere medische kwetsbaarheid geen voorrang of ten minste gelijke aandacht?
Dat raakt aan het gelijkheidsbeginsel, aan gelijke toegang tot zorg en aan de vraag of beleid voldoende rekening houdt met de positie van mensen met een beperking. Voor veel mensen is dit geen theoretische discussie, maar een kwestie van gezondheid, zelfstandigheid en het voorkomen van extra lichamelijke schade.
Mensen met een beperking wéér achteraan
Wie leeft met een spierziekte, neuropathie of een andere chronische aandoening weet dat een extra infectie of complicatie veel harder kan aankomen dan bij een gemiddeld gezond persoon. Toch ontstaat opnieuw het beeld dat niet de meest kwetsbare mensen centraal staan, maar de groep die binnen het budget en het systeem het makkelijkst in te passen is.
Dat is precies waarom deze keuze kritisch gevolgd moet worden. Niet omdat iedere regeling meteen verboden discriminatie is, maar wel omdat de overheid helder moet kunnen uitleggen waarom juist kwetsbare groepen worden uitgesloten van een voorziening die bedoeld is om ernstige gezondheidsproblemen te voorkomen.
Klacht ingediend bij het College voor de Rechten van de Mens
Omdat deze regeling naar mijn mening ernstige vragen oproept over gelijke behandeling, heb ik hierover inmiddels ook een klacht ingediend bij het College voor de Rechten van de Mens.
Mijn partner heeft een spierziekte en ik heb neuropathie. Juist voor mensen in onze situatie kunnen infecties en complicaties extra ingrijpend zijn. Daarom vind ik het moeilijk uit te leggen dat een regeling voor preventieve zorg kennelijk wel een strikte leeftijdsgrens hanteert, maar geen zichtbare plaats geeft aan mensen met een beperking, chronische aandoening of andere medische kwetsbaarheid.
Met deze klacht wil ik laten toetsen of deze afbakening voldoende objectief en redelijk te rechtvaardigen is, of dat hier sprake is van ongelijke behandeling van mensen die juist extra bescherming nodig hebben.
Dit moet worden aangekaart
Deze kwestie verdient aandacht bij:
het ministerie van VWS, de Tweede Kamer, patiënten- en belangenorganisaties en het College voor de Rechten van de Mens.
De vraag die daar op tafel moet komen is eenvoudig:
Hoe kan een regeling voor preventieve zorg rechtvaardig zijn, als ouderen en mensen met een beperking of chronische aandoening buiten het gratis aanbod blijven, terwijl juist zij extra kwetsbaar kunnen zijn?
Wie opkomt voor gelijke behandeling, moet dit soort keuzes niet zomaar accepteren. Juist in de zorg mag kwetsbaarheid niet worden weggestreept tegen een begrotingspost.
